Η Microsoft ανακοίνωσε τη διάθεση του Microsoft Copilot harness στο Foundry Agent Service σε public preview, προσθέτοντας ένα διαχειριζόμενο επίπεδο εκτέλεσης για agents που πρέπει να κάνουν συλλογισμούς, να χρησιμοποιούν εργαλεία και να ολοκληρώνουν σύνθετες εργασίες. Παράλληλα, η εταιρεία καθιστά γενικά διαθέσιμη την ανθεκτικότητα για μακρόχρονες διεργασίες σε hosted agents, με στόχο μεγαλύτερη αξιοπιστία σε ροές που μπορεί να διαρκούν ώρες ή και ημέρες. Η ανακοίνωση δείχνει ότι η Microsoft θέλει να καλύψει δύο διαφορετικές ανάγκες ανάπτυξης: έτοιμη ενορχήστρωση για όσους δεν θέλουν να χτίσουν όλη την υποδομή μόνοι τους και μεγαλύτερη ευελιξία για όσους φέρνουν το δικό τους framework. Το κοινό σημείο είναι η προσπάθεια να μειωθεί η τεχνική πολυπλοκότητα γύρω από την εκτέλεση ενός agent, πέρα από το ίδιο το μοντέλο.
Σύμφωνα με τη Microsoft, ένα μοντέλο μπορεί να κάνει λογικούς συλλογισμούς για μια εργασία, αλλά αυτό δεν αρκεί για να ολοκληρωθεί στην πράξη. Απαιτούνται πλαίσιο, εργαλεία, περιβάλλον εκτέλεσης, έλεγχοι και ένας agent loop που να συνδέει όλα τα παραπάνω με αξιόπιστο τρόπο. Η στρατηγική της εταιρείας είναι να προσφέρει ένα ενιαίο θεμέλιο εκτέλεσης σε διαφορετικές εμπειρίες agent, χωρίς να αφαιρεί από τον πελάτη την επιλογή μοντέλου ή το επίπεδο παρέμβασης που θέλει να έχει. Στο Foundry, αυτό μεταφράζεται σε υποστήριξη διαφορετικών διαδρομών ανάπτυξης, από πιο έτοιμες έως πιο προσαρμοσμένες.
Τι αλλάζει με το Copilot harness
Η βασική ιδέα πίσω από το Copilot harness είναι ότι πολλές ομάδες ανάπτυξης ξαναγράφουν τον ίδιο μηχανισμό εκτέλεσης όταν δημιουργούν agents. Συνήθως πρέπει να ενορχηστρώσουν κλήσεις προς το μοντέλο και τα εργαλεία, να διατηρήσουν το λειτουργικό πλαίσιο της εργασίας, να χειριστούν αρχεία και να αποφασίσουν πώς θα συνεχιστεί μια διεργασία πολλών βημάτων. Αυτά είναι κρίσιμα στοιχεία, αλλά συχνά δεν αποτελούν το σημείο διαφοροποίησης μιας εφαρμογής. Η Microsoft επιχειρεί να τα μετατρέψει σε διαχειριζόμενη υποδομή, ώστε οι ομάδες να εστιάζουν περισσότερο στη γνώση και τη συμπεριφορά του agent.
Στο Foundry Agent Service, ο προγραμματιστής ορίζει δηλωτικά τον agent και η Microsoft αναλαμβάνει τον agent loop και το sandbox εκτέλεσης. Η ευθύνη του πελάτη μεταφέρεται στις οδηγίες, στις διαδικασίες, στη γνώση και στα εργαλεία που κάνουν τον agent χρήσιμο για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα. Η εταιρεία χαρακτηρίζει αυτή την προσέγγιση ως πιο «καθοδηγούμενη», με την έννοια ότι προτείνει έναν συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης για σύνθετη εργασία. Δεν πρόκειται, όμως, για τη μοναδική διαθέσιμη επιλογή μέσα στο Foundry, κάτι που η Microsoft τονίζει επανειλημμένα.
Τα δομικά στοιχεία της νέας προσέγγισης
Η public preview φέρνει τέσσερα βασικά στοιχεία. Το πρώτο είναι τα reusable skills, δηλαδή επαναχρησιμοποιήσιμες διαδικασίες που συσκευάζουν οδηγίες, scripts και βοηθητικούς πόρους ώστε ο agent να μπορεί να τις εφαρμόζει σε διαφορετικές εργασίες. Το δεύτερο είναι τα connected tools, με υποστήριξη για εργαλεία του Foundry και Model Context Protocol, με ρητή παραμετροποίηση ελέγχων, εγκρίσεων και ταυτοποίησης. Με αυτόν τον τρόπο, η Microsoft επιχειρεί να μεταφέρει και την πειθαρχία της διακυβέρνησης μέσα στη ροή χρήσης εργαλείων.
Το τρίτο στοιχείο αφορά την εκτέλεση και την ανάθεση εργασιών. Οι agents μπορούν να δουλεύουν με αρχεία και κώδικα και να αναθέτουν περιορισμένα καθήκοντα σε ενσωματωμένους subagents, ενώ ο κύριος agent συντονίζει το τελικό αποτέλεσμα. Το τέταρτο είναι οι ορισμοί agent υπό source control, ώστε οι ομάδες να δημιουργούν και να δοκιμάζουν agents στο Foundry ή να διαχειρίζονται τους ορισμούς μαζί με τον υπόλοιπο κώδικα της εφαρμογής. Η πρακτική σημασία αυτής της επιλογής είναι ότι ο agent μετατρέπεται σε στοιχείο του κανονικού κύκλου ανάπτυξης λογισμικού και όχι σε ξεχωριστό πειραματικό αντικείμενο.
Παράδειγμα χρήσης και εργαλεία δημιουργίας
Η Microsoft δίνει ως παράδειγμα έναν agent που ερευνά ένα θέμα, αναλύει τα σχετικά δεδομένα και παράγει ένα σύντομο τεκμηριωμένο κείμενο. Το μοτίβο αυτό, όπως περιγράφεται, μπορεί να αξιοποιηθεί σε έρευνα αγοράς, επιχειρησιακή ανάλυση ή εσωτερικό σχεδιασμό. Οι οδηγίες καθορίζουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, τα skills ορίζουν τη μεθοδολογία και τα εργαλεία παρέχουν πρόσβαση στα αποδεικτικά στοιχεία. Στο συγκεκριμένο σενάριο, ο agent καλείται να ξεχωρίζει γεγονότα από ερμηνείες, να επισημαίνει αντικρουόμενα δεδομένα και να χρησιμοποιεί Code Interpreter όταν χρειάζονται υπολογισμοί ή γραφήματα.
Για τη συγγραφή και ανάπτυξη τέτοιων agents, η Microsoft προτείνει περισσότερες από μία διαδρομές. Ο προγραμματιστής μπορεί να χρησιμοποιήσει το preview surface του Azure Developer CLI, να ξεκινήσει από το Foundry portal ή να εργαστεί μέσω του Foundry Toolkit για Visual Studio Code. Παράλληλα, στο GitHub Copilot app, το Microsoft Foundry plugin και το Microsoft Foundry Skill προσφέρουν μια πιο συνομιλιακή διαδρομή για δημιουργία και διαχείριση prompt agents. Η πολλαπλότητα των εργαλείων δείχνει ότι η εταιρεία δεν θέλει να περιορίσει τη χρήση του harness σε ένα μόνο περιβάλλον εργασίας.
Hosted agents και ανθεκτικότητα σε μακρόχρονες εργασίες
Εκτός από το Copilot harness, η Microsoft ανακοίνωσε και τη γενική διαθεσιμότητα της long-running resilience για hosted agents. Εδώ το σενάριο είναι διαφορετικό: ο πελάτης φέρνει το δικό του framework, agent loop, middleware, εξαρτήσεις και συμπεριφορά εκτέλεσης, ενώ το Foundry αναλαμβάνει τη φιλοξενία. Η νέα δυνατότητα αφορά workflows που διαρκούν πολύ και μπορεί να διακοπούν για τεχνικούς λόγους κατά την εκτέλεση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το Foundry εντοπίζει τη διακοπή και επανεκκινεί την εργασία με το αρχικό input.
Η Microsoft ξεκαθαρίζει ότι η επανεκκίνηση από μόνη της δεν αρκεί για σωστή αποκατάσταση. Ο κώδικας της εφαρμογής πρέπει να αποθηκεύει την πρόοδο και τα ενδιάμεσα αποτελέσματα, ώστε ο agent να συνεχίζει από το σωστό σημείο. Αν ο agent αλληλεπιδρά με εξωτερικά συστήματα, η εφαρμογή οφείλει επίσης να αποτρέπει διπλές ενέργειες μετά από επανεκκίνηση, για παράδειγμα ελέγχοντας αν μια αναφορά έχει ήδη δημιουργηθεί. Με άλλα λόγια, το Foundry παρέχει το υπόβαθρο ανάκαμψης, αλλά η λογική συνέχειας παραμένει ευθύνη του δημιουργού του workflow.
Πότε ταιριάζει κάθε μοντέλο ανάπτυξης
Ένα από τα πιο ουσιαστικά σημεία της ανακοίνωσης είναι ότι η Microsoft δεν παρουσιάζει το Copilot harness ως μοναδική λύση για όλους. Αν η εργασία μπορεί να καλυφθεί απλώς με οδηγίες και υποστηριζόμενα εργαλεία, ένας prompt agent χωρίς το Copilot harness αρκεί. Αν χρειάζονται skills, διαχειριζόμενη εκτέλεση, αρχεία, subagents και πιο σύνθετος συντονισμός εργαλείων, τότε το Copilot harness είναι η προτεινόμενη επιλογή. Αν πάλι η ομάδα χρειάζεται να αλλάξει ριζικά το framework ή τη συμπεριφορά εκτέλεσης, οι hosted agents δίνουν περισσότερο έλεγχο.
Η λογική της Microsoft είναι ότι οι ομάδες πρέπει να επενδύουν μηχανικό χρόνο εκεί όπου πραγματικά διαφοροποιούνται. Αν η υποδομή εκτέλεσης δεν είναι ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, η ανάληψή της από τη Microsoft μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη. Αντίθετα, όταν η εφαρμογή απαιτεί ειδική αρχιτεκτονική ή ιδιαίτερη λογική agent loop, η διαχειριζόμενη λύση ίσως αποδειχθεί περιοριστική. Στην παρούσα φάση της preview, η επιλογή του Microsoft Copilot harness γίνεται κατά τη δημιουργία του agent και δεν υποστηρίζεται αλλαγή harness εκ των υστέρων.
Διαθεσιμότητα, όρια και τιμολόγηση
Η Microsoft σημειώνει ότι οι υπάρχοντες agents δεν αλλάζουν αυτόματα και ότι το περιβάλλον εκτέλεσης διαχειρίζεται από το Foundry ως προς CPU, μνήμη και idle settings. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ξεκινήσουν είτε από το Microsoft Foundry portal είτε μέσω του azd, ώστε ο ορισμός του agent να συμβαδίζει με τον υπόλοιπο κώδικα της εφαρμογής. Η εταιρεία παραπέμπει επίσης σε quickstart για web research, σε δείγματα του Foundry και σε τεκμηρίωση για τις υποστηριζόμενες περιοχές, τα μοντέλα, τα εργαλεία και τα όρια της preview. Αυτό δείχνει ότι η τρέχουσα έκδοση παραμένει ελεγχόμενη ως προς το εύρος λειτουργιών και τη γεωγραφική διαθεσιμότητα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και το μοντέλο χρέωσης που ανακοινώθηκε από τώρα. Η τιμολόγηση για το Copilot harness στο Foundry Agent Service θα ξεκινήσει την 1η Δεκεμβρίου 2026 και θα βασίζεται στην κατανάλωση. Μέχρι τότε, η χρήση του runtime του harness θα είναι χωρίς χρέωση, αλλά το model inference και όσα εργαλεία ή συνδεδεμένες υπηρεσίες τιμολογούνται ξεχωριστά θα συνεχίσουν να χρεώνονται κανονικά. Από την ημερομηνία έναρξης, το sandbox compute θα κοστολογείται στα 0,0994 δολάρια ανά vCPU-ώρα και η μνήμη στα 0,0118 δολάρια ανά GiB-ώρα, με την επιφύλαξη διαφοροποιήσεων ανά περιοχή και εμπορική συμφωνία.
