Η Φιλόδοξη Πρωτοβουλία της OpenAI για Έρευνα στη Ηθική της Τεχνητής Νοημοσύνης: Ένας Νέος Ορίζοντας
Η OpenAI έχει ξεκινήσει μια τολμηρή προσπάθεια να ερευνήσει τις ηθικές διαστάσεις της τεχνητής νοημοσύνης, επενδύοντας σε έρευνα που στοχεύει στην ενίσχυση της ηθικής συνείδησης των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Σύμφωνα με πρόσφατη αποκάλυψη μέσω φορολογικής δήλωσης, το μη κερδοσκοπικό τμήμα της OpenAI έχει προσφέρει οικονομική υποστήριξη σε ερευνητές του Πανεπιστημίου Duke για ένα έργο με την ονομασία “Έρευνα για την Ηθική της Τεχνητής Νοημοσύνης”. Αυτή η πρωτοβουλία αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής, η οποία περιλαμβάνει επένδυση ύψους 1 εκατομμυρίου δολαρίων σε διάστημα τριών ετών.
Οι Πρωτοπόροι της Ηθικής Τεχνητής Νοημοσύνης: Οι Εγκέφαλοι Πίσω από το Έργο
Ο Walter Sinnott-Armstrong, ένας διακεκριμένος καθηγητής φιλοσοφίας με ειδίκευση στην εφαρμοσμένη ηθική, ηγείται αυτού του έργου μαζί με την Jana Schaich Borg. Η ομάδα του στο Πανεπιστήμιο Duke έχει ασχοληθεί με πραγματικές ηθικές προκλήσεις, όπως η ανάπτυξη αλγορίθμων για την κατανομή οργάνων μεταμόσχευσης, ενσωματώνοντας τις απόψεις του κοινού και των ειδικών για τη βελτίωση της δικαιοσύνης αυτών των συστημάτων. Ο στόχος του έργου που χρηματοδοτείται από την OpenAI είναι να αναπτύξει αλγορίθμους που μπορούν να προβλέψουν τις ανθρώπινες ηθικές κρίσεις σε τομείς όπως η υγεία, ο νόμος και το εμπόριο.
Η Πολύπλοκη Φύση της Ηθικής στην Τεχνητή Νοημοσύνη και οι Προκλήσεις της
Οι περιορισμοί της τεχνητής νοημοσύνης στην ηθική συλλογιστική προκύπτουν από το λειτουργικό της πλαίσιο: τα μοντέλα μηχανικής μάθησης προβλέπουν αποτελέσματα βάσει δεδομένων εκπαίδευσης, τα οποία συχνά αντανακλούν προκαταλήψεις από κυρίαρχες κουλτούρες. Αυτό εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με το αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί πραγματικά να είναι “ηθική”, ειδικά δεδομένου ότι η ηθική ποικίλλει μεταξύ των κοινωνιών και στερείται καθολικά αποδεκτών προτύπων. Το ερώτημα αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να ευθυγραμμιστεί ουσιαστικά με τις ανθρώπινες αξίες —ή ακόμα και αν πρέπει— παραμένει άλυτο.
Το Όραμα και οι Στόχοι της Έρευνας Ηθικής της OpenAI
Η OpenAI υποστηρίζει την ακαδημαϊκή έρευνα για αλγορίθμους που μπορούν να προβλέψουν τις ανθρώπινες ηθικές κρίσεις. Σε μια δήλωση προς την IRS, η OpenAI Inc., το μη κερδοσκοπικό σκέλος της OpenAI, αποκάλυψε ότι χορήγησε επιχορήγηση σε ερευνητές του Πανεπιστημίου Duke για ένα έργο με τίτλο “Έρευνα για την Ηθική της Τεχνητής Νοημοσύνης”. Ένας εκπρόσωπος της OpenAI, όταν ρωτήθηκε για σχόλιο, αναφέρθηκε σε δελτίο τύπου που αναφέρει ότι η επιχορήγηση είναι μέρος μιας μεγαλύτερης, τριετούς επιχορήγησης ύψους 1 εκατομμυρίου δολαρίων προς καθηγητές του Duke που μελετούν την “κατασκευή ηθικής τεχνητής νοημοσύνης”.
Προηγούμενα Επιτεύγματα και Μελλοντικές Προοπτικές
Ο Sinnott-Armstrong και η συν-ερευνήτρια του έργου, Jana Borg, έχουν δημοσιεύσει αρκετές μελέτες —και ένα βιβλίο— σχετικά με το ενδεχόμενο η τεχνητή νοημοσύνη να λειτουργήσει ως “ηθικό GPS” για να βοηθήσει τους ανθρώπους να λαμβάνουν καλύτερες αποφάσεις. Ως μέρος μεγαλύτερων ομάδων, έχουν αναπτύξει έναν “ηθικά ευθυγραμμισμένο” αλγόριθμο για να βοηθήσουν στην απόφαση ποιος λαμβάνει δωρεές νεφρών και έχουν εξερευνήσει σενάρια στα οποία οι άνθρωποι θα προτιμούσαν η τεχνητή νοημοσύνη να λαμβάνει ηθικές αποφάσεις.
Οι Πολυπλοκότητες της Ηθικής στα Συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης
Ωστόσο, είναι μακριά από το να είναι σαφές ότι μια έννοια τόσο λεπτή όσο η ηθική είναι εντός της εμβέλειας της σημερινής τεχνολογίας. Το 2021, το μη κερδοσκοπικό Ινστιτούτο Allen για την Τεχνητή Νοημοσύνη δημιούργησε ένα εργαλείο με την ονομασία Ask Delphi, με σκοπό να παρέχει ηθικά ορθές συστάσεις. Το εργαλείο αυτό έκρινε βασικά ηθικά διλήμματα ικανοποιητικά — το bot “γνώριζε” ότι η απάτη σε μια εξέταση ήταν λάθος, για παράδειγμα. Αλλά μια ελαφρά αναδιατύπωση των ερωτήσεων ήταν αρκετή για να κάνει το Delphi να εγκρίνει σχεδόν οτιδήποτε, συμπεριλαμβανομένων ηθικά απαράδεκτων πράξεων.
Συμπέρασμα: Ο Δρόμος Μπροστά για την Τεχνητή Νοημοσύνη και την Ηθική
Η τεχνητή νοημοσύνη στερείται εκτίμησης για τις ηθικές έννοιες, καθώς και κατανόησης της λογικής και του συναισθήματος που εμπλέκονται στη λήψη ηθικών αποφάσεων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η τεχνητή νοημοσύνη τείνει να αντικατοπτρίζει τις αξίες των δυτικών, μορφωμένων και βιομηχανικών εθνών — το διαδίκτυο, και συνεπώς τα δεδομένα εκπαίδευσης της τεχνητής νοημοσύνης, κυριαρχείται από άρθρα που υποστηρίζουν αυτές τις απόψεις. Αναμενόμενα, οι αξίες πολλών ανθρώπων δεν αντικατοπτρίζονται στις απαντήσεις που παρέχει η τεχνητή νοημοσύνη, ιδιαίτερα αν αυτοί οι άνθρωποι δεν συμβάλλουν στα σετ εκπαίδευσης της τεχνητής νοημοσύνης δημοσιεύοντας στο διαδίκτυο. Επιπλέον, η τεχνητή νοημοσύνη εσωτερικεύει μια σειρά προκαταλήψεων πέρα από μια δυτική προοπτική. Το Delphi, για παράδειγμα, πρότεινε ότι η ετεροφυλοφιλία είναι πιο “ηθικά αποδεκτή” από την ομοφυλοφιλία.
Η πρόκληση που αντιμετωπίζει η OpenAI —και οι ερευνητές που υποστηρίζει— γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη από την εγγενή υποκειμενικότητα της ηθικής. Οι φιλόσοφοι έχουν συζητήσει τα πλεονεκτήματα διαφόρων ηθικών θεωριών για χιλιάδες χρόνια, και δεν υπάρχει καθολικά εφαρμόσιμο πλαίσιο στον ορίζοντα. Ένας αλγόριθμος για να προβλέψει τις ηθικές κρίσεις των ανθρώπων θα πρέπει να λάβει υπόψη όλα αυτά. Αυτό είναι ένα πολύ υψηλό εμπόδιο για να ξεπεραστεί —υποθέτοντας ότι ένας τέτοιος αλγόριθμος είναι εφικτός εξαρχής.
